Intro / คำปรารภ - PhoSeKo

Counter kostenlosiPhone Spiele
Go to content

Main menu:

Intro / คำปรารภ

PhoSeKo







Erik Kothny
Vater von Somkhit, Manuela und Willi
Father of Somkhit, Manuela and Willi
สาสน์จาก Erik Kothny

As ich die beiden Thai-Jungen Wiradech "Willi" Kothny und Somkhit Phongyoo im Vorschulalter adoptierte, war ich mir von Anfang an meiner besonderen Aufgabe bewusst: Beide sollten in Deutschland eine solide Bildung erfahren, später nach Thailand zurück kehren und ihr erworbenes Wissen zum Wohl ihres Landes einsetzen.Ich musste daher bereits sehr früh dafür sorgen, dass beide ihre Muttersprache nicht verlernen. Da Somkhit und Willi engagierte Fechter waren, bot sich der Kontakt zu thailändischen Fechtern an.  Beide gewannen schnell Freunde, bauten ihre Thai-Sprachkenntnisse aus und fochten erfolgreich bei vielen Thailändischen Turnieren mit. Später waren thailändische Fechter meine Gäste in Deutschland.


Als Somkhit und Willi  nach dem Schulabschluss zum Thailändischen  Fechtverband AFAT wechselten, stellten sie sehr schnell fest, dass das Thailändische Fechten vom internationalen Standard weit entfern war. Bemühungen, Änderungen herbeizuführen schlugen fehl, weil zu viele Offizielle entweder nicht vom Fach waren, oder andere Interessen, als die des Fechtsportes verfolgten. Selbst Gold-Medaillen bei Asien-meisterschaften oder Südostasien - Spielen (mit Willi als Fechter und Somkhit als Trainer) vermochten keine Änderungen im Denken der Offiziellen herbeizuführen.
 
Da mein Sohn Wiradech als Athlet gezeigt hat, dass ein Thai unter der professionellen Obhut des Deutschen Fechterbundes (DFB) Olympiamedaillen erringen kann, gilt es nun, dieses fachliche  Knowhow nach Thailand zu "exportieren". Diese Knowhow besagt, dass Sportler nach wissenschaftlichen Gesichtspunkten gefördert werden müssen. Dies wollen meine Söhne, meine Tochter und ich unter dem Dach von
PhoSeKo mit aller Kraft tun. Somkhit Phongyoo hat hierzu alle erforderlichen Trainer-lizenzen (C-, B- und A-Schein) erworben, Willi Kothny stellte durch seine Tsunami-Hilfe Manager-qualitäten unter Beweis. Unterstützt werden beide von ihrer Schwester Manuela Seus.

Das Projekt
PhoSeKo liegt also in besten Händen


Erik Kothny

When I adopted the two preschool aged Thai boys Wiradech "Willi" Kothny and Somkhit Phongyoo, it was right from the beginning obvious for me that this will be a particular task: Both should experience a solid education in Germany, return to Thailand and use their acquired knowledge for the well-being of their motherland
I had to ensure early that both will not forget their native language. Since Somkhit and Willi were committed fencers, the contact to Thai fencers was obvious. Both gained new Thai friends, extended their Thai language, and participated successfully in many Thai fencing competitions. Later on Thai national fencers were my guests in Germany too.




A
s Somkhit and Willi traded to the Amateut Fening Association of Thailand after their graduation in Germany, they realized very fast, that the Thai standard of fencing was far away from international standard. Efforts to bring changes failed, because too many officials were no experts, or followed other interests than the one of fencing. Even gold medals at Asian Championships, Sea Games and bronze medals at Asian Games, with Willi as fencer and Somkhit as Coach, did not cause any effect in the thinking of the officials.




S
ince my son showed as athlete that a Thai, under professional care by the German Fencing Federation, can achieve Olympic medals, it is to pertain, to "export" this knowhow to Thailand. This knowledge implies that athletes had to be nurtured by scientific standards. This is what my sons, my daughter and I want to achieve under the roof of
PhoSeKo. Somkhit Phongyoo acquired for this all the necessary coaching licenses
(C-, B- and A-License), Willi Kothny proved his managing skills in the aftermath of the Tsunami in Thailand. Both are supported by their sister Manuel Seus.






Thus the project
PhoSeKo will be in best hands.
               

Erik Kothny

ผมได้รับเด็กไทยสองคนวัยก่อนเข้าโรงเรียนมาเลี้ยงดูเป็นบุตรบุญธรรมชื่อ วิลลี่ วีระเดช โค๊ธนี่ และสมคิด พงษ์อยู่ ผมรู้สึกตั้งแต่ตอนแรกๆ แล้วว่านี่คือสิ่งที่พิเศษมาก ทั้งคู่ควรจะได้จบการศึกษาอย่างเต็มรูปแบบที่เยอรมันนีและกลับไปใช้ความรู้ที่มีเพื่อพัฒนาประเทศบ้านดเกิดอย่างประเทศไทย

ผมแน่ใจตั้งแต่แรกแล้วว่าทั้งสองคนนี้จะต้องไม่ลืมภาษาที่มีมาแต่กำเนิด ตั้งแต่สมคิดและวิลลี่ได้เข้ามาเป็นนักกีฬาฟันดาบ ได้มีเพื่อนนักกีฬาฟันดาบไทยเพิ่มมากขึ้น ทั้งสองคนได้เพื่อนคนไทยเพื่มขึ้นเยอะ ได้พัฒนาภาษาไทย และประสบความสำเร็จในการแข่งขันรายการฟันดาบต่างๆ ในประเทศไทย หลังจากนั้นนักฟันดาบทีมชาติไทยก็ได้แวะมาเยี่ยมเยียนผมในฐานะแขกที่เยอรมนีเช่นเดียวกัน





เมื่อสมคิดและวิลลี่ได้ถูกติดต่อให้มาอยู่ที่สมาคมฟันดาบสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทยหลังจากจบการศึกษาที่เยอรมนีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็ตัดสินใจอย่างรวดเร็วมาก ว่ามาตรฐานกีฬาฟันดาบไทยนั้นยังห่างไกลจากระดับนานาชาติอยู่มาก ความพยายามต่างๆ ที่จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงล้อมเหลวเนื่องจากว่าผู้ใหญ่หลายคนไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้ หรือ อาจจะเน้นในสิ่งอื่นมากกว่ากีฬาฟันดาบ ถึงแม้ว่าจะได้เหรียญทองจากกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ซีเกมส์ หรือแม้กระทั่งเหรียญทองแดงในกีฬาเอเชี่ยนเกมส์โดยมีวิลลี่เป็นนักกีฬาและสมคิดเป็นโค้ชก็ตาม แต่นั้นก็ยังไม่ได้ส่งผลอะไรกับความคิดของผู้ใหญ่เลย



ตั้งแต่ลูกชายของผมเข้ามาเป็นนักกีฬาฟันดาบทีมชาติไทยภายใต้การดูแลของสมาคมฟันดาบประเทศเยอรมนี ทำให้ได้เหรียญโอลิมปิค ซึ่งสิ่งนี้เป็นสิ่งที่สามารถจะถ่ายทอดความรู้ความสามารถสู่ประเทศไทย ซึ่งความรู้ที่ได้มานี้เป็นตัวบ่งบอกได้ว่าความสามารถของนักกีฬาไทยยังต้องการการอบรมตามแนวทางด้านวิทยาศาสตร์อีกด้วย ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ลูกชายของผม ลูกสาวของผม และผมต้องการจะทำภายใต้โครงการที่ชื่อว่า
PhoSeKo สมคิด พงษ์อยู่ จะเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบในเรื่องของการฝึกสอนทุกอย่างโดยได้รับใบอนุญาตผู้ฝึกสอนเรียบร้อยแล้ว ( ใบอนุญาตชั้น A, B และ C ) วิลลี่ โค๊ธนี ได้พิสูจน์ตัวเองในด้านทักษะการบริหารเป็นที่ยอมรับกันในครั้งที่ประเทศไทยประสบภัยพิบัติสึนามิ และทั้งสองคนนี้จะได้รับการสนับสนุนจากน้องสาวของเขาเอง มานูเอลา ซีอุส


ทั้งหมดนี้สามารถบอกได้ว่าโครงการ
PhoSeKo จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในตอนนี้


Erik Kothny

 
Back to content | Back to main menu