Kothny Willi / โค๊ธนี วิลลี่ - PhoSeKo

Counter kostenlosiPhone Spiele
Go to content

Main menu:

Kothny Willi / โค๊ธนี วิลลี่

Athlets / นักกีฬา > Men / ผู้ชาย > Willi Kothny / โค๊ธนี วิลลี่

Homepage von Willi Kothny von 1998 - 2007
http://kothny.de/framesn.html

Homepage of Willi Kothny from 1998 - 2007
http://kothny.de/framesn.html

Lebenslauf   (Stand: 01. 06. 2010)  
  
Wiradech Kothny wird am 10.Mai 1979 in Kanchanaburi / Thailand (River Kwai) ge-boren und wächst bis zu seinem 3. Lebensjahr bei seiner Oma in einfachen Verhältnissen auf. Mutter La-Iad heiratet 1982 den deutschen Bundeswehrmajor und späteren Fernsehjournalisten Erik Kothny. Wiradech wird adoptiert. Da die neue deutsche Großmutter den Namen Wiradech nicht aussprechen kann, nennt sie ihn "Willi". Dieser Name ist bis heute geblieben.




Willi besucht die Grundschule in Oeffingen bei Stuttgart und beendet sie in Koblenz.
1990 kommt der Deutsch-Thailänder ans Max-von-Laue-Gymnasium, wechselt spä-ter auf das Gymnasium auf der Karthause, weil dort Sport als Leistungskurs angeboten wird. Um sich besser für Olympia vorbereiten zu können, lässt sich Kothny in der 13. Klasse beurlauben und zieht den Zivildienst als Leistungssportler vor.




Nach Olympia absolviert Kothny das Abitur und beginnt am 3. Januar 2002 an der Internationalen Universität Bangkok das Studium in Kommunikationswissenschaften. Sein Ziel ist es, in der Werbebranche Fuß zu fassen. Willi reitet, liebt Motorräder und Speedboote, und wenn das alles nicht den Kick bringt, springt er Bungee. Zum Ausgleich spielt er Gitarre.



Eine jähe Wende seines behüteten Lebens leitet der Tsunami am 26. Januar 2005 ein. Bereits eine Woche nach der Todesflut beginnt er mit dem Aufbau eines völlig zerstörten Fischerdorfes. Mit deutschen Spendengeldern kann er nur 3 Monate spä-ter den Bewohnern von Ban Bangsak 30 schlüsselfertige Häuser übergeben.


Von der Uni lässt er sich vier Monate von den Vorlesungen befreien und schafft dennoch  alle Klausurprüfungen. Knapp € 500.000,-- privater Spender sorgen für die finanzielle Grundlage eines Projektes, das schnell zum Vorzeigeobjekt der Deutschen Botschaft avanciert.


Gleichzeitig setzt sich Kothny für die Belange unterprivilegierter Sea-Gypsies ein, indem er erfolgreich gegen den Bau eines von der Deutschen Regierung finanzieren Krankenhauses protestiert. Für das Prestigeobjekt sollten Seezigeuner von ihrem angestammten Wohngebiet vertrieben werden. Eine Delegation der Deutschen Botschaft lässt schließlich den Bauplatz des Hospitals verlegen. Für sein Engagement wird der Fechter von Thailändischen Journalisten zum "Sportsmen of the Year" gewählt. Von der Stiftung Filippas Engel erhält er den ersten Preis. Kothny wird vom SWR zur Sendung "Menschen des Jahres" eingeladen.

Im März 2005 wird Willi Vater eines Jungen: Nach den Seezigeunern nennt er ihn "Morgan". Mutter ist Pim Tanyaluck. Der Thailändische Außenminister verleiht Willi 2007 den Award "Barmherziger Samariter"

Im Dezember 2009 beendet Kothny sein Studium in Kommunikationswissenschaften an der Bangkok International University und bereitet die Gründung der
PhoSeKo GmbH vor. Der durch die Pleite Griechenblands verursachte Einbruch des Euro um 20 %, verhindert einen Geldtransfer zum Landkauf. Kothny bekommt Angebote aus Singapoure, Australien, Indien und den USA als Säbeltrainer zu arbeiten. Er entscheidet sich aber für ein Comeback als Sportler, als ihn der neue Vorstand der AFAT darum bittet.      

Curriculum Vitae

Wiradech Kothny was born on May 10th 1979 in Kanchanaburi/ Thailand (River Kwai). He was raised by his grandmother until he was 3 years under poor circumstances.
His mother La-Iad married in 1982 Germam army major and later becoming TV Journalist Erik Kothny. Wiradech got adopted by him.
Because his new German grandmother was not able to pronounce the name Wiradech, she decided to call him "Willi". This name lasts till today.

Willi visited the primary school in Oeffingen close to Stuttgart and finished it in Koblenz. In 1990 the German-Thai started to study at the Max-von-Laue-Gymnasium, and later he transferred to the Gymnasium auf der Karthause, because there he was able to select Sport aaspen of the major subjects. To maximize his chance at the Olympics, Kothny took a leave from the 13th grade and decided to do civil service during his time as high performance athlete.

After the Olympics Kothny graduates and gets the Abitur, and on 3rd January 2002 he starts to study Communication Art at the BUIC (Bangkok University International College). His aim is to work one day in the field of advertisement.
Willi loves to ride horses, big bikes and speed boates, and when this is not enough kick he likes to do Bungee-Jump. For balancing his souls he likes to play guitar.

A sudden change of his vaulted life happened, when the Tsunami striked the South of Thailand on 26th December 2006. Almost one week after the Killer Tide hit the coast, he started to rebuild homes in a total destroyed fishing village. Together with donations from Germany three month later, he was able to hand over 30 homes.

The Bangkok University International College allowed him to take a leave from the lectures for four month, and he was still able to manage the examinations. Almost 500.000 Euro of private donation funds were the foundation of his Tsunami Relief Project, which became later a feature project of the German Embassy.

During the Tsunami Relief, Kothny did also fight for the rights of underprivileged Sea Gypsies, by being succesful protesting against a hospital project, which was indicated by the German Gouvernment. For the hospital project the local administration wanted to take the land rights away from the sea gypsies. A delegation from the German Embassy came to check the information, and decided to hangs the location of this project.
For his engagements at the Tsunami Relief the fencer was awarded from Thai TV-Journalists "Sportsman of the Year Award". An organization in Germany "Filippas Engel" awarded him as well. Later the SWR, a German TV station invited him to the show "Peopel of the Year".

In March 2005 Willi became father of a boy: he named him after the sea gypsy tribe "Morgan". Mother is Pattamaporn Worapimrat.

2007 the Minister of Foreign Affairs of the Kingdom Thailand "Nitya Pibulsonggram" awarded Willi the "Certificate of Merit".

วีระเดช ”วิลลี่” โคธนี่ ประวัติความเป็นมาของ

เนื่องจากการศึกษาต่อที่กรุงเทพ ทำให้พ่อ อีริค โคธนี่ ไม่สามารถจ่ายค่าใช้จ่ายต่างๆสำหรับการแข่งขันชิงแชมป์ทางแทบเมืองยุโรปได้ รวมถึงสมาคมฟันดาบที่เยอรũันก็ไม่สามารถรับจ่ายค่าใช้จ่ายต่างๆได้ แต่ทางสมาคมฟันดาบของประเทศไทยรับที่จะจ่ายค่าใช้จ่ายต่างๆเอง และเนื่องจากที่วิลลี่ ต้องการที่ย้ายไปอยู่ที่ประเijศไทยด้วย
เขาจึงตัดสินใจเปลี่ยนทีมไปอยู่กับสมาคมกีฬาฟัันดาบสมัตรเล่นแห่งประเทศไทยแทน ตากการที่เขาสมรสกับคนไทยทำให้เขาได้รับสัญชาติไทย และสามารถเข้าร่623 มทำการแข่งขันในเดือนพฤษถาคมในนามของทีมชาติไทยได้ (ดูจาก การย้ายทีม) เขาทำการแข่งขันในนามของทีมใหม่ที่เมืองบอสตัน ประเทศสหรัสเอริกา

สิ่งที่สำคัญในชีวิตของเขาอีกอย่างหนึ่งก็คือ การที่เขาใด้เริ่มช่วยผู้ประสบภัยคลื่นทสึนามิ เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2547 เพียงหนึ่งอาทิตย์หลังจากเหตุการณ์คลื่นทŪึนามิผ่านไป เขาก็ได้เริ่มโครงการช่วยพวกชาวบ้าน โดยการช่วยก่อสร้างบ้านให้กับหมู่บ้านชาวประมง
ด้วยเงินบริจาคจากทางประเทศเยอรมันนีทำให้เขาสามารถสร้างบ้Ŏนที่หมู่บ้านบางสัก ภายในเวลา 3 เดือน ถึง 30 หลังเสร็จ เขาเสียเวลาไม่เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพถึงสี่เดือน แต่เขาก็ยังสามารถสอบผ่านได้ เงินบริจาคทั้งสิ้นมีประมาณ 500.000 ยูโร และเงินจำนวนนี้ก็เป็นส่วนสำคัญต่อโครงการ

และในเวลาเดียวกัน วิลลี่ยังได้ช่วยพวกชาวเล ในการถูกไล่ที่ เนื่องจากที่ที่พวกเขาอยู่ได้ถูกจัดตั้งโครงการสร้างโรงพยาบาล ซึ่งโครงการนี้ได้รับการสนับสนุนจากทางรัฐบาลเยอรมันนี และสำหรับโครงการนี้พวกชาวเลจะต้องย้ายหาที่อยู่ใหม่ แต่ผลสุดท้ายทางเยอรมันนีก็ยอมยกที่คืนให้กับทางพวกชาวบ้าน สำหรับการช่วยเหลือŦรั้งนี้ทำให้ทางสื่อมวลชลของทางประเทศไทย ได้มอบรางวัล สปอร์ดแมน ออฟ เดอร์ เยียร์ และสมาคม ฟิลลิป์ปัส เองเจิล ของประเทศเยอรมันนี ก็ยังได้มอบรางวัลที่หนึ่งใหʑกับเขา ทางช่องโทรทัศน์ เอสดับเบิลยูอาร์ ยังได้เชิญเขามารายการ บุคคลสำหรับปี

ในเดือน มีนาคม ปี 2047 วิลลี่ ได้กลายเป็นพ่อคน พิม ทันยาลักษ์ภรรยาของเขา คลอดบุตรชาย และเขาได้ตั้งชื่อลูกชายของเขาตามพวกชาวเลว่า "มอร์แกน"

 
Back to content | Back to main menu