Sports career / นักกีฬาอาชีพ - PhoSeKo

Counter kostenlosiPhone Spiele
Go to content

Main menu:

Sports career / นักกีฬาอาชีพ

Athlets / นักกีฬา > Men / ผู้ชาย > Willi Kothny / โค๊ธนี วิลลี่

Die ersten Fechtschritte:

Mit 11 Jahren gewinnt Diplomsportlehrer Eberhard Mehl den Gymnasiasten für den Fechtsport. Er hat in dem jungen Thailänder einen aufmerksamen Schüler, der durch Schnelligkeit und Kampfgeist auffällt. Diese Fähigkeit fördert der Trainer systematisch.


Der Erfolg bleibt nicht aus: Willi entwickelt von Anfang an einen sehr individuellen Kampfstil und holt von Beginn seiner Karriere an auf Landes - und Bundesebene Titel auf Titel und ist fast immer Jahrgangsbester.  




Noch als B-Jugendlicher  erkämpft er sich erste Ranglistenpunkte in der A-Jugend und zieht in den deutschen D-Kader ein. 1995 steigt er in den C/D-Kader auf und nimmt 1996 erstmals an einer Weltmeisterschaft teil. Trotz Krankheit und ohne den erkrankten Trainer erreicht er den 5. Platz.

Mit Willi entwickelt auch Trainer Eberhard Mehl ein neues Trainingskonzept. Er un-terrichtet nicht mehr nach dem klassischen Fechtstil, sondern fördert ganz gezielt die individuellen Fähigkeiten seines Schülers. Bei Willi ist es die Schnelligkeit: Mehl gibt ihm schließlich den Spitznamen "Mungo".

In Meyers Großem Taschen Lexikon heißt es dazu: Mungo.... Schleichkatzenart; Färbung überwiegend bräunlich; flinker Räuber, tötet auch Giftschlangen und kann relativ hohe Giftdosen überleben. Und nur allzu oft beweist "Mungo" Willi Kothny, dass er auch aussichtslos zurückliegend noch ein Gefecht gewinnen kann.


The first fencing steps

At the age of 11 the diploma physical education teacher Eberhard Mehl, wins the interest of the high school student for fencing. He has in that young Thai a very attentively student, who stand out for his speed and fighting spirit. Eberhard Mehl fosters these abilities systematically.
The success follows automatically: Willi develops from the beginning, a very individual fighting style and earns 1st place victories on state as well as federal level from the start of his young fencing career. He wins titles after titles, and finishes almost each year as best of his age.

As an U15 fencer he earns ranking points for the U17 and enters the German D-Kader. In 1995 he enters the C/D-Kader and participates the first time at a World Championship.



Strucked by diarrhea, he still manages to finishes 5th place. Because of Willi, Eberhard Mehl developes a new training concept. He doesn't follow the classical training concept anymore, rather he prefers to emphasize systematically the fencers individual skills and styles.

Willi's style is speed: Mehl gives him the nickname "Mongoose" . In Meyers big lexicon stands: "Mungo...small cat like canivore; coloring mainly brown; kills venomous snakes and can resist relative high poison dosages." And as usual "mongoose" Willi Kothny proves, that he can catch up fights even he is trailing and turns into a victory.

การเริ่มก้าวเข้าสู่กีฬาฟันดาบ

นายเอเบอร์ฮาร์ด เมห์ล ผู้ฝึกนักกีฬาแช้มเปี้ยนได้ชนะใจเด็กมัธยมอายุ 11 ปีโดยดึงตัวเขาเข้ามาในกีฬาฟันดาบ เขาได้เห็นชายหนุ่มคนนี้เป็นนักเรียนที่ตั้งใจ ซึ่งเขาโดดเด่นตรงที่มีความรวดเร็วและมีวิญญาณของนักสู้ ความสามารถนี้ได้ถูกผู้ฝึกสนับสนุนตามแนวทางที่ถูกต้อง

ความสำเร็จอยู่ไม่ไกล : ตั้งแต่เริ่มต้นวิลลี่ได้มีการคิดค้นการฝึกฝนที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และตั้งแต่การเริ่มต้นในอาชีพของเขา เขาได้รับชัยชนะทั้งในระดับอำเภอและประเทศ และเป็นหนึ่งเสมอในทุกๆปี




ตั้งแต่รุ่นยุวชนบี เขาได้ไปต่อสู้ชนะคะแนนแรกๆในรายการจัดอันดับของรุ่นยุวชนเอและเข้าไปอยู่หน่วยดีของเยอรมัน ในปี 2538 เขาได้ขึ้นมาอยู่ในหน่วยซี/ดีและในปี 2539 เขาก็ได้เข้าชิงแชมป์โลกเป็นครั้งแรก



ทั้งที่เขายังป่วยอยู่ เขาก็ยังสามารถคว้าอันดับที่ 5 ได้ ผู้ฝึกเอเบอร์ฮาร์ด เมห์ล กับวิลลี่ได้พัฒนาแบบแผนการฝึกใหม่ เขาไม่สอนการวิธีการฟันดาบแบบเก่า แต่ได้มีการสอนในแบบเฉพาะตัวของนักเรียนของเขา




ความคล่องแคล่วว่องไวของวิลลี่ : ผู้ฝึกเมห์ลได้ให้สมญานามของวิลลี่ว่า ”มังโก้” ในสารานุกรมใหญ่ของเมเยอร์สได้เขียนไว้ว่า ”มังโก้ เป็นแมวชนิดหนึ่งที่ชอบย่องเบา ; สีส่วนใหญ่เป็นสีน้ำตาล; เป็นหัวขโมยที่รวดเร็ว ฆ่างูพิษได้ด้วยและสามารถมีชีวิตรอดได้แม้จะถูกพิษเข้าไปมากก็ตาม” และ ”มังโก้” วิลลี่ โคธนี่ได้พิสูจน์ให้เห็นบ่อยครั้งว่า เขาสามารถชนะการต่อสู้ได้แม้ว่าเขาจะอยู่ในลำดับท้ายๆที่ดูแล้วว่าไม่มีโอกาสชนะได้

Jugend-
und Juniorenjahre:


Die Saison 96/97 beginnt Willi Kothny im C-Kader. Mitten in der Saison aber hat er plötzlich mit gesundheitlichen Problemen zu kämpfen; Eine Wirbelverletzung verur-sacht Schmerzen und behindert seine Aktionen. Auch die Umstellung auf eine Sehhilfe gelingt nicht auf Anhieb. Dennoch schafft Willi 1997 den 3. Platz in der Deutschen Juniorenrangliste, der zur WM-Teilnahme berechtigt. Zudem wird Kothny in B-Nationalmannschaft der Säbelfechter berufen und kämpft erstmals in Potsdam im 7-Nationen-Turnier für Deutschland.

Vom rheinland-pfälzischen Innenminister Walter Zuber wird er mit der bronzenen Meisterschaftsnadel des Landessportbundes ausgezeichnet. Bei Junioren-Weltmeisterschaft in Teneriffa aber erlebt Willi erstmals einen Einbruch, belegt nur Platz 21. Auch beim anschließenden Körmöczi-Turnier lässt Willi Federn und muss seinen Vereinskameraden Bauer an sich vorbeiziehen lassen. Bei der Europameisterschaft verliert Kothny gegen Bauer im Finale.


Doch anstatt zu resignieren, kontert der 18 Jährige, wird Ende 1997 Deutscher Juniorenmeister, kommt bei Juniorenweltcups drei mal ins Finale, wird beim 7 Nationenturnier in die B-Nationalmannschaft berufen und qualifiziert sich als Nr. 2 der Deutschen Ju-niorenrangliste für die Juniorenweltmeisterschaft in Venezuela. Kothny wird mit der Silbernen Meisterschaftsnadel des Landesportbundes ausgezeichnet.

1998 muss Willi als Schlusskämpfer bei der Weltmeisterschaft in Valencia / Venezuela zweimal einen Rückstand aufholen und wird mit der Deutschen Mannschaft Junioren-Weltmeister. Aufgrund schulischer Verpflichtungen lässt er ein Weltcupturnier auslassen und fliegt flog aus dem B-Nationalkader. Aber schon im ersten Qu-Turnier der neuen Saison 1998/99 besiegt er beim Münchner Schwert Deutschlands Nr. 1 und Nr. 2 und schiebt sich auf Platz 6 der deutschen Rangliste. Mit Gewinn seines 5. Deutschen Meistertitels der Junioren ist er auch wieder Nr. 1 seiner Alterklasse.



International macht der wieselflinke Koblenzer erstmals beim Weltcup in Budapest von sich reden. Er schlägt hintereinander den 4-fachen Weltmeister Kirienko (RUS) , den weltbesten Konterfechter Sznayder (POL) und Olympiasieger Pozdniakov (RUS). Als Deutschlands Nr. 2 wird Kothny bei der Aktiven-DM ´99 in Eislingen plötzlich vom Favoritenjäger zum Gejagten. Eine Rolle mit der er erst fertig werden muss. Eine Rückenverletzung wirft den Koblenzer Mitten in der Saison 98/99 zurück.



U17 and U20

The season 96/97 Willi Kothny starts in the C-Kader. In mid of season he faces health problems; a back injury stops him from moving freely. And additionally he has sight problems, a shift to wear contact lenses doesn't work at once. Nevertheless Willi finishes 1997 on 3rd in the German U20 Ranking, which allows him to participate at the World Championships. Furthermore Kothny was selected into the B-National Team in Sabre and was invited to participate at the 7 Nation Tournament in Germany.


The interior minister of the state Rheinland-Pfalz, Walter Zuber awarded him with the bronce bay leaf of the Sports Authority of Rheinland-Pfalz. At the Junior World Championships in Tenerife, Willi had to experience first time desastrous result, he finishes 21st. As well as at the following Körmeczi tournament Willi had to experience defeats, and had to see his club mate Dennis Bauer overtaking him on the German Ranking. Even at the European Champioships Bauer defeats Willi and is on top winning the title.

Instead of giving up, the 18 year old fights back. End of 1997 he wins the U20 German Champion Title, fences in the final at Junior World Cups three times, was selected for the 7 Nation Tournament for the B National Team and qualifies himself 2nd on the German U20 Ranking for the Junior World Championships in Venezuela. Kothny was awarded the Silver medal of Sports Federation Rheinland Pfalz.

In 1998 Willi had to fight as last fencer for the German U20 National Team. In the semi final as well as the final Willi's team were trailing before he had the last bout. He prevented defeats against Russia as well as Hungary and the German U20 Team were crowned World Champion in Valencia/ Venezuela. Throughout educational duty he misses one World Cup and exits the B-Kader. But at the first competition of the Year in Germany at the "Münchner Schwert", he wins against the senior ranked fencers seated number 1 and 2, and ejects himself in the senior ranking on 6th place. With the crowning of his 5th German Championship, Kothny is again best of his age.

Internationally the fast fencer from Koblenz made himself heard in the World Cup Circuit for the first time, when he was competing at the World Cup in Budapest. He defeated in a row four time World Champion Kirienko (RUS), the world best counter fencer Sznayder (POL) and Olympic Champion Pozdniakov (RUS). As German's number 2 in the senior ranking, he realizes at the Senior German Championships 1999 in Eislingen that he became the haunted one. This new role, is something new, he had to come along first. An acute back injury in the season 98/99, prevents him from training.


ปียุวชน-และรุ่นเล็ก


วิลลี่ได้เริ่มต้นฤดูกาลการแข่งขันปี 2539/2540 ในหน่วยซี แต่เมื่อกลางฤดูกาลการแข่งขัน เขาเกิดมีปัญหาเกี่ยวกับสุขภาพขึ้นมา คือ กระดูกสันหลังได้รับบาดเจ็บ ทำให้เกิดความเจ็บปวดและเป็นอุปสรรคต่อการแข่งขันของเขา การปรับตัวเข้ากับสิ่งที่ช่วยในการมองเห็นไม่สามารถทำได้อย่างทันที แต่อย่างไรก็ตามในปี 2540 วิลลี่ได้ชนะอันดับที่ 3 ในรายการจัดอันดับรุ่นเล็กของเยอรมัน ซึ่งทำให้มีสิทธิ์ที่จะเข้าไปแข่งขันเวิร์ลคัพได้ นอกจากนี้โคธนี่ได้ถูกเรียกไปอยู่กับทีมชาติบีของนักฟันดาบและได้ไปต่อสู้ครั้งแรกที่โพ๊ตสดัมในการแข่งขันของ 7 ชาติสำหรับประเทศเยอรมนี


เขาได้รับรางวัลใบกระวานทองสัมฤทธิ์ของสมาคมกีฬาแห่งจังหวัดจากรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยวอลเตอร์ ซูเบอร์ จากเมืองไรห์ลันด์-แพ๊ลซ์ แต่ครั้งแรกที่วิลลี่ไม่ประสบความสำเร็จในรุ่นเล็กที่เวิร์ลคัพที่เมืองเท็นแนริฟ ซึ่งเขาได้แค่อันดับที่ 21 ในการแข่งขันต่อมาที่เคอร์แมคซี่ วิลลี่ยอมปราชัยและจะต้องยอมให้นายเบาเอ้อร์ซึ่งอยู่ทีมสังกัดเดียวกันขึ้นแซงหน้าไป ที่ผู้แข่งขันเดี่ยว โคธนี่ได้พ่ายแพ้ต่อเบาเอ้อร์ในรอบสุดท้าย





แต่แทนที่จะลาออก หนุ่มอายุ 18 ปี ได้ทำในทางตรงกันข้ามและตอนสิ้นปี 2540 เขาได้เป็นแช้มเปี้ยนในรุ่นเล็กของประเทศเยอรมนี และได้เข้าไปในรอบสุดท้าย 3 ครั้งในรุ่นเล็กที่เวิร์ลคัพ เขาได้ถูกเรียกเข้าไปในทีมชาติบี เพื่อเข้าแข่งขันในการแข่งขันของ 7 ชาติซึ่งได้รับชัยชนะเป็นอันดับที่ 2 ในรายการจัดอันดับรุ่นเล็กของเยอรมัน สำหรับรุ่นเล็กเวิร์ลคัพที่เมืองเวเนซูเอล่า




โคธนี่ได้รับเข็มเงินแช้มเปี้ยนของสมาคมกีฬาแห่งจังหวัด เมื่อปี 2541 วิลลี่จะต้องไปต่อสู้ 2 ครั้งเพื่อไต่ขึ้นจากอันดับรั้งท้าย เป็นนักสู้รอบสุดท้ายในเวิร์ลคัพที่วาเล็นเซีย/เวเนซูเอล่า และได้ขึ้นมาเป็นแช้มเปี้ยนรุ่นเล็กของโลกในทีมเยอรมัน เพราะหน้าที่ทางการศึกษา เขาจะต้องระงับการไปแข่งขันเวิร์ลคัพ 1 ครั้ง และถูกให้ออกจากหน่วยบีของชาติ แต่ในการแข่งขันแรกของคิวยูของฤดูกาลใหม่ 2541/2542 เขาได้ชนะที่มุ้นชเน่อร์ ชแวร์ต อันดับที่ 1 และ 2 ของประเทศเยอรมนี และขึ้นมาอยู่ในอันดับที่ 6 ของรายการจัดอันดับของเยอรมัน ด้วยการชนะตำแหน่งแช้มเปี้ยนเยอรมันของรุ่นเล็กครั้งที่ 5 เขาก็ได้ขึ้นมาเป็นที่หนึ่งในรุ่นอายุของเขา




พังพอนว่องไวของโค๊บเล้นซ์ได้ทำชื่อในระดับนานาชาติครั้งแรกที่เวิร์ลคัพที่เมืองบูดาเปสต์ เขาชนะแช้มเปี้ยนระดับโลก 4 สมัย ชื่อ กิริเองโก้ (รัสเซีย) ชนะนักฟันดาบระดับโลกชื่อ ซนายเดอร์ (โปแลนด์) และชนะผู้ชนะเลิศการแข่งขันโอลิมปิคชื่อ พ็อดซ์นิอาค๊อฟ (รัสเซีย) ติดต่อกัน การเป็นอันดับที่ 2 ของเยอรมนี โคธนี่ได้เปลี่ยนจากผู้ล่าตัวเก็งเป็นผู้ถูกล่าที่การแข่งขันอัคทิเฟ่น-ดีเอ็ม 2542 ที่เมืองไอซ์ลิงเง่นทันที บทบาทใหม่ที่เขาจะต้องรับได้ การบาดเจ็บของหลังได้ทำให้ชาวโค๊บเล้นซ์ได้ตกอันดับไปกลางฤดู 2541/2542

Durchbruch in die Weltspitze

Im Ungarischen Keszthely krönt Kothny seine Junioren-Karriere mit dem Gewinn des Junioren-Weltmeistertitels im Einzel und Vizeweltmeisters mit der Deutschen Mannschaft und setzt mit dem 1. Platz beim Körmöczi-Turniers noch eins oben drauf: Kothny wird Nr. 3 der deutschen Rangliste aber nur, um beim letzten Weltcup-Turnier der Saison durch einen 14. Platz Deutschlands Nr. 1 zu werden. Damit hat sich der Koblenzer im letzten Juniorenjahr für die EM in Bozen und die WM in Seoul qualifiziert. Bei der EM in Bozen setzte er seinen sportlichen Aufstieg fort, siegte über Weltmeister Luigi Tarantino und wird Europameister.


Im Herbst 1999 schlägt er anlässlich einer Fechtgala den Asienmeister Guo Rong aus China. Bei der Weltmeisterschaft wird er 15. und hat beim Sieg mit der Mannschaft gegen Titelverteidiger Ungarn maßgeblichen Anteil an der Olympiaqualifikation des Säbelteams. Kothny erhält bei der Junioren-Sportlerwahl des Jahres ein Stipendium. 2000 wird Kothny zum 6. mal Deutscher Meister und qualifiziert sich am Ende der Saison für Olympia in Sydney.

Dort holt er sich überraschend mit Siegen über Eero Lehmann, Serguej Charikov, Alexei Frossine und Domonkos Ferjancsik die Bronzemedaille. Auch an der Mann-schaftsbronze der deutschen Säbelfechter hat Willi maßgeblichen Anteil. Die   größte Tat aber begeht der gebürtigen Thai, als er Ersatzmann Eero Lehmann seine   Bronzemedaille schenkt (Ersatzleute waren bei der Medaillenvergabe nicht berück-sichtigt worden). Dafür erhielt er später die Victoria der ARD für Fair-Play.

Breakthrough into the world's top

In Kesztheley/ Hungary, Kothny crowns himself U20 World Champion and wins silver with the team- and with the 1st place at the Körmeczi competition he is emphasizing his potential. Kothny is ranked 3rd on the German Senior Ranking. Later at the last World Cup he finishes 14th and becomes German Number one. Now the U20 fencer did qualify himself for the European Championships in Bozen/ Italy as well as for the World Championships in Seoul. At the European Championships in Bozen he tops the expectations and crowns himself European Champion with a victory over World Champion Luigi Tarantino from Italy.

In autumn 1999 he defeats Asian Champion Guo Rong from China at a fencing gala. At the World Championships in Seoul the youngster from Koblenz finishes 15th and is best German Fencer. In the team event Willi took a very important part that the German team won against World Champion Hungary, and was qualified for the Olympics 2000 in Sydney. End of 1999 Kothny was named into the elite Sport Development Program from the "Deutsche Sportförderung".

Kothny wins a scholarship at the U20 athletes of the year voting. In 2000 Willi crowns himself German Champion for the 6th time and qualifies himself at the end of the year for the Olympic Games in Sydney.

There at the Olympic Games 2000 in Sydney he won an individual bronce medal with victories over Eero Lehmann, Serguej Charikov, Alexei Frossine and Domonkos Ferjancsik. At the Team Event he also played an important role to secure another bronce medal for the German Fencing Team. But the most important thing was when the Thai born fencer gave his second bronce medal to the substitution player (at Olympic Games a substitute who does not fence is not allowed to receive a medal). Later the ARD TV station awarded him with the Fair-Play-Award"Victoria", because of this gesture.


การฝ่าฟันขึ้นสู่อันดับโลก


ในเมืองเคสซเทลี่ของฮังการี่ โคธนี่ได้ชนะตำแหน่งแช้มเปี้ยนเดี่ยวของโลกและได้ตำแหน่งรองแช้มเปี้ยนของโลกร่วมกับทีมเยอรมัน และยังได้ชนะการแข่งขันเคอร์เมิซซี่ที่เมืองโค๊บเล้นซ์ โคธนี่ได้ขึ้นมาเป็นอันดับที่ 3 ของรายการจัดอันดับเยอรมัน แต่ที่ได้ขึ้นมาเพราะต้องการจะได้อันดับที่ 14 ที่การแข่งขันเวิร์ลคัพรอบสุดท้ายในฤดู เพื่อจะเป็นที่หนึ่งของประเทศเยอรมนี
ด้วยนั้นชาวโค๊บเล้นซ์ได้ทำให้ตนเองมีคุณสมบัติที่เหมาะสมสำหรับปีสุดท้ายของรุ่นเล็กสำหรับผู้แข่งขันเดี่ยวที่เมืองโบเซ่นและเวิร์ลคัพที่กรุงโซล เขาได้ชนะแช้มเปี้ยนโลก ลุยกี้ ทารันติโน่ ในการแข่งขันเดี่ยวที่เมืองโบเซ่น และได้เป็นแช้มเปี้ยนของยุโรป





ในฤดูใบไม้ร่วง 2542 เขาได้ชนะแช้มเปี้ยนของเอเชีย กูโอ้ ร็อง ของจีนในงานแข่งขันในการแข่งขันแช้มเปี้ยนระดับโลก 2542 ที่กรุงโซล หนุ่มชาวโค๊บเล้นซ์ได้ขึ้นอันดับที่ 15 และเป็นชาวเยอรมันที่เก่งที่สุด วิลลี่ได้มีส่วนมากในการแข่งขันของทีมซึ่งทำให้ทีมฟันดาบเยอรมันได้มีคุณสมบัติที่เหมาะสมสำหรับการแข่งขันโอลิมปิค 2543 และที่จะไปชนะผู้ต่อสู้ป้องกันตำแหน่งชาวฮังการี่ สิ้นปี 2542 โคธนี่ได้ถูกรับเข้ามาโครงการสนับสนุนผู้เก่งกาจของสมาคมสงเคราะห์กีฬาแห่งประเทศเยอรมนี

โคธนี่ได้รับทุนในการคัดเลือกนักกีฬารุ่นเล็กของปี ในปี 2543 โคธนี่ได้ชนะเป็นแช้มเปี้ยนเยอรมันครั้งที่ 6 และได้ทำให้ตนเองมีคุณสมบัติเหมาะสมตอนสิ้นฤดูสำหรับการแข่งขันโอลิมปิคที่เมืองซิดนี่ย์

ที่นั่นเขาได้รับชัยชนะอย่างไม่คาดคิดในการแข่งขันกับ แอโร่ เลห์มันน์ , เซอร์เกจ ชาริคอฟ, อเล็กไซ ฟร้อสซิเน่ และ โดโมนโคส เฟอร์ยังซิก ได้รับเหรียญทองสัมฤทธิ์ และในการได้รับชัยชนะเหรียญทองสัมฤทธิ์ของทีม ของนักฟันดาบเยอรมัน วิลลี่มีส่วนสำคัญที่ทำให้ได้รับเหรียญนี้มา แต่การกระทำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ชาวไทยคนนี้ทำคือการยกเหรียญทองสัมฤทธิ์ของเขาให้กับตัวแทน แอโร่ เลห์มันน์ (ตัวแทนไม่ได้ถูกพิจารณาตอนที่มอบเหรียญ) เพราะเหตุนี้วิลลี่ถึงได้รางวัลแฟร์-เพลย์ ”วิคตอเรีย” จากเออาร์ดี

Wiradech der "Willenstarke"

Wegen diverser Querelen vor Olympia (siehe "Brauerei-Tribunal") erklärt Willi Kothny, nicht merh für die Fechtgemeinschaft CTG-Königsbacher starten zu wollen, falls sich an der FG-Sportpolitik nichts ändere. Da keines der Vorstandsmitglieder das Gespräch mit ihrem Vorzeigeathleten sucht, gründet Willi zusammen mit Freunden am 4. Januar 2001 den "Fecht- und Kampfsport Club Koblenz e. V." Sein langjähriger Trainer, der die Loslösung von der FG ursprünglich initiiert hatte, dann aber abgesprungen war, droht seinem "Lieblingsschüler", ihn vor die Tür zu setzen, falls er den Verein wechsle. Damit ist der Bruch zwischen dem langjährigen Erfolgspaar besiegelt. Willi geht ohne Trainer in die neue Saison, wird auf Anhieb bester deutscher Säbelfechter und belegt Platz 3 in der Weltrangliste. An dieser Stelle sei erinnert. Der Name Wiradech heißt ins Deutsche übersetzt: "Der Willensstarke".

Wiradech, the "Strong-Willed"

Throughout of many problems before the Olympics Willi Kothny declares after Sydney, that he is not going to compete for the Fencing Cooperation CTG-Königsbacher anymore, if there is no change in the fencing politic. Because officials didn't respond, the model fencer initiated with friends on January 4th 2001 the "Fencing- and Combat Sport Club Koblenz e.V." His coach who initiated to fight against these officials, later on changed his mind and wanted to force Willi to stay in the fencing cooperation. If not, he will have to stop training him. The once so successful duo were deemed to break apart. Willi starts the season without a coach. His brother Somkhit Phongyoo helps out unofficially. He finishes 5th at the World Championships in Nimes/ France and finishes the season on World Ranking 3. At this point it is to be reminded that Wiradech translated means the "strong-willed."

วีระเดช ชาวไทย

ถึงแม้จะประสบความสำเร็จ สปอนเซอร์ใหญ่รายหนึ่งของสมาคมใหม่ของโคธนี่ได้ระงับการให้สปอนเซอร์ เพราะฉะนั้นเอฟเคซีที่ได้ประสบความสำเร็จมากแล้วในปีแรก จะต้องปิดแผนกฟันดาบไปเพราะมีเงินทุนไม่เพียงพอ ด้วยการศึกษาของเขาที่กรุงเทพ โคธนี่เลยได้ย้ายการฝึกของเขาตั้งแต่วันที่ 3 มกราคม 2545 มาที่กรุงเทพเช่นกัน พี่ชายของเขาสมคิด พงษ์อยู่ ได้ติดตามเขาและรับหน้าที่ฝึกกีฬาให้กับทีมนักฟันดาบของชาติไทย

แต่เขาก็ทนอยู่ได้ไม่นาน เพราะว่าเขาไม่ปรับตัวให้เข้ากับการฝึกซ้อมของทางทีมไทย เนื่องจากที่เขาไม่ค่อยมีคู่ฝึกซ้อมทำให้ฝึมือของเขาตกตำ่ลงไปมาก รวมทั้ งทางสมาคมเอเอฟเอทีเองที่เขาต้องทน ดังนั้นทำให้อันดับของเขาตกลงไปอยู่ที่อันดับ 32 และอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ ทาง เอเอฟเอที ไม่ยอมจ่ายเงินค่าใช้จ่ายสำหรับการแข ่งขันที่เมืองนิวยอร์ก และ เมืองฮาวานา ตามสัญญาที่มี

ทางโคธนี่ และ ปองอยู่ จึงตัดสินใจ จัดตั้งสมาคมฟันดาบด้วยตัวเองขึ้นมา พวกเขาให้ชื่อว่า เอสเอฟที การฝึกซ้อมของพวกเขาเป็นไปตามที่พวกเขาได้เคยทำมา พวกเขาทำกɺรฝึกซ้อมอยู่ที่ศูนย์นนทนิตย์ หลังจากนั้นวิลลี่ ก็สามารถคว้าอันดับที่ 3 ของการแข่งขันชิงแชมป์ที่ประเทศไทยมาได้ ความสามารถของเขาเริ่มกลับมาดีขึ้น ในช่วงฤİูใบไม้ร่วงในปี 2545 เขาสามารถคว้าแชมป์เอเซียมาได้ และในปี 2546 สามารถผ่านเข้าไปทำการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และสามารถคว้าอันดับที่ 13 มาได้ หลังจากเหตุการณ์คลื่นทสึนามิ และเขามีส่วนเข้าไปช่วยผู้ประสบภัย ทำให้มือวางอันดับของเขาตกไปอยู่ที่อันดับ 200 แต่เขาก็ยังสามารถคว้าเหรียญทองและเหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์มาได้

Wiradech der Thailänder

Trotz aller Erfolge zieht sich ein Hauptsponsor von Kothny´s neuem Club zurück. Der bereits im ersten Jahr sehr erfolgreiche F.K.C muß seine Fechtabteilung wegen mangelnder Finanzen dicht machen. Mit seinem Studium in Bangkok verlegt Kothny ab dem 3. Januar auch sein Training nach Bangkok. Sein Bruder folgt ihm und übernimmt  das Training der thailändischen Säbel-Nationalmannschaft, wird dort aber nicht lange geduldet, weil er sein Training nicht auf Thailändisches Niveau umstellt.
Wegen mangelnder Trainingspartner führt die Leistungskurve von Willi stark nach unten. Auch die Querelen des Thailändischen Fechtverbandes AFAT setzen ihm zu. Er fällt aus den Top 32 heraus, auch deshalb, weil die AFAT vertragswidrig die Bezahlung zu den Weltcups in New York und Havanna verweigerte.
    
Kothny und Phongyoo beschliessen, sich total auf eigene Beine zu stellen und gründen einen eigenen Fechtverein, das SFT - Siam Fencing Team. Ihr Training halten sie in einer eigenen Fechtschule ab, den Nunthanit Fencing Center. Mit dem 3. Platz beim Weltcup In Thailand beginnt Willis Leistungskurve wieder zu steigen. Im Herbst 2003 wird er Asienmeister, 2004 qualifiziert er sich für Olympia und wird 13. Mit dem Tsunami unterbricht Kothny seine Fechtkarriere und fällt in der Weltrangliste auf Platz 180 zurück, holt jedoch bei den SEA - Games 2006 Gold und Silber für Thailand.

2007 Bei den Asienmeisterschaften in Doha steht er im Einzel und mit der Mannschaft auf dem Bronzetreppchen. Zwei Tage später wird er wegen einer Sportverletzung operiert und stellt sich nach der Reha der Olympiaqualifikation. Ende 2007 tritt wieder dem Deutschen Fechterbund bei und reiht sich als 16. in die Deutsche Rangliste ein. International aber startet er weiter für Thailand und gewinnt bei den SEA-Games zwei Goldmedaillen. 2008 qualifiziert er sich für Olympischen Spiele in Beijing und belegt Platz 25. Damit beendet Kothny seine Fechtkarriere.

Als ihn der neue AFAT-Vorstand 2010 bittet, weiterhin als Fechter zu Verfügung stehen, willigt Kothny ein und beginnt sein 2. Comeback. Sinn der Maßnahme ist es, um den Vorzeigeathleten eine starke thailändische Säbelmannschaft aufzubauen. Der Versuch mißlingt. Konspirative Kräfte im Thai-Vorstand intrigieren gegen Willi, fördern andere weniger erfolgreiche Fechter, um an Olympia 2012 in London teilzunehmen. Kothny stellt das Training ein, bleibt aber trotzdem ungeschlagen die Nr. 1 in Thailand.







Wiradech, the Thai

Against all the success a main sponsor decides to stop the financial cooperation with Willi's club. The for the first year so successful Fencing Club has to close down.Willi decides to study in Thailand, and moves for educational purposes to Bangkok on 3 January 2002. His brother Somkhit Phongyoo follows him and takes over the training of the Thai National Team. The Amateur Fencing Association of Thailand wants to stop working with Somkhit, because he does not follow orders and adapt to the Thai level.

Because of missing training partners the performance of Willi goes down. Further on, the Amateur Fencing Association of Thailand initiated to sabotage Willi. They decided not to pay for the competition in New York as well as Havana, even though it was written down in a contract, and because of that Willi is not listed top 32 in the World Ranking anymore.

Kothny and Phongyoo decided to fight back. Phongyoo initiated the fencing club SFT (Siam Fencing Club). The training was held at the Nunthanit Fencing Center.

With the 3rd place at the World Cup in Thailand Willi's performance raises again. In autumn 2003 he crowns himself Asian Champion, in 2004 he qualifies himself by the ranking for the Olympics in Athen and finishes 13. The Tsunami Relief Project forced Willi to take a leave from his fencing career and he falls back to position 162 in the World Ranking, later in the year he wins a gold and a silver medal at the SEA Games for Thailand.

At the Asian Games 2007 in Doha, Kothny wins for the first time in Thai History a bronce medal in fencing and another bronce medal in the team event for Thailand as well. Two days later he has to find himself in a hospital for treating a sport injury. After the Rehabilitation he starts to fight for  the Olympic qualification. End of 2007 Willi enters the Deutscher Fechterbund and finishes rank 16 in the German Ranking. But internationally he still starts for Thailand and wins two gold medals at the SEA Games in Korat/ Thailand. In 2008 he qualifies himself for the Olympic Games in Beijing and finishes 25th. Kothny declares to retire from fencing.

In 2010, when the new Board of the Amateur Fencing Association of Thailand asks him to come back,
Kothny agrees and starts his second come back. The concept is to build a new strong Sabre team around the model fencer. The concept dies. Conspiracies in the Amateur Fencing Association of Thailand intervene and support other fencers instead, to qualify for the Olympics 2012 in London. Kothny stops the training, but manages to stay on top of the Thai Ranking. (2013)

วีระเดช ชาวไทย

ถึงแม้จะประสบความสำเร็จ สปอนเซอร์ใหญ่รายหนึ่งของสมาคมใหม่ของโคธนี่ได้ระงับการให้สปอนเซอร์ เพราะฉะนั้นเอฟเคซีที่ได้ประสบความสำเร็จมากแล้วในปีแรก จะต้องปิดแผนกฟันดาบไปเพราะมีเงินทุนไม่เพียงพอ ด้วยการศึกษาของเขาที่กรุงเทพ โคธนี่เลยได้ย้ายการฝึกของเขาตั้งแต่วันที่ 3 มกราคม 2545 มาที่กรุงเทพเช่นกัน พี่ชายของเขาสมคิด พงษ์อยู่ ได้ติดตามเขาและรับหน้าที่ฝึกกีฬาให้กับทีมนักฟันดาบของชาติไทย

แต่เขาก็ทนอยู่ได้ไม่นาน เพราะว่าเขาไม่ปรับตัวให้เข้ากับการฝึกซ้อมของทางทีมไทย เนื่องจากที่เขาไม่ค่อยมีคู่ฝึกซ้อมทำให้ฝึมือของเขาตกตำ่ลงไปมาก รวมทั้ งทางสมาคมเอเอฟเอทีเองที่เขาต้องทน ดังนั้นทำให้อันดับของเขาตกลงไปอยู่ที่อันดับ 32 และอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ ทาง เอเอฟเอที ไม่ยอมจ่ายเงินค่าใช้จ่ายสำหรับการแข ่งขันที่เมืองนิวยอร์ก และ เมืองฮาวานา ตามสัญญาที่มี

ทางโคธนี่ และ ปองอยู่ จึงตัดสินใจ จัดตั้งสมาคมฟันดาบด้วยตัวเองขึ้นมา พวกเขาให้ชื่อว่า เอสเอฟที การฝึกซ้อมของพวกเขาเป็นไปตามที่พวกเขาได้เคยทำมา พวกเขาทำกɺรฝึกซ้อมอยู่ที่ศูนย์นนทนิตย์ หลังจากนั้นวิลลี่ ก็สามารถคว้าอันดับที่ 3 ของการแข่งขันชิงแชมป์ที่ประเทศไทยมาได้ ความสามารถของเขาเริ่มกลับมาดีขึ้น ในช่วงฤİูใบไม้ร่วงในปี 2545 เขาสามารถคว้าแชมป์เอเซียมาได้ และในปี 2546 สามารถผ่านเข้าไปทำการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และสามารถคว้าอันดับที่ 13 มาได้ หลังจากเหตุการณ์คลื่นทสึนามิ และเขามีส่วนเข้าไปช่วยผู้ประสบภัย ทำให้มือวางอันดับของเขาตกไปอยู่ที่อันดับ 200 แต่เขาก็ยังสามารถคว้าเหรียญทองและเหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์มาได้

Khun Wiradech, der Manager

Gegen den Willen einiger AFAT-Vorstandsmitglieder, die Kothny als „zu jung“ für Manager-Aufgaben halten wird er vom Generalsekretär als Team-Manager bei den Jugend-Asienmeisterschaften in Bali und SEA-Meisterschaften in Ho Chi Minh eingesetzt. Willi zeigt, dass man bei richtiger Kalkulation doppelt so viele Sportler mitnehmen kann, als geplant. Zudem kommt er mit Medaillen nach Hause.

Der Vorschlag, einen Sportdirektor zu installieren, der die Weichen für mehr Leistung stellt,wird von Generalsekretär Jakravudh Somaplee unterstützt, scheitert aber am Widerstand von General Mr. Chatchai KASEMWONG. Noch verharrt der Vorstand in seinen  verkrusteten Strukturen. Kothny muss nach neuen Lösungen suchen, den Fechtsport in Thailand zu beleben.

Khun Wiradech the manager

Against the will of some Board Members in the Amateur Fencing Association of Thailand, who deemed him to be too "young" for this position, the General Sectretary of the AFAT declares Willi to be the Team Manager at the Asian Junior and Cadet Fencing Championships 2012 held in Bali as well at the South East Asian Fencing Championships in Ho Chi Minh. Willi proves the opposition to be wrong, by showing that through a well planned project the number of fencers can be doubled, without exceeding the budget. At top, Willi's selected fencers do bring medals back home as well.


The proposal, that Kothny helps the General Secretary Jakravudh Somaplee, to help innovating fencing as a sport director, got intervened by Mr. Chatchai KASEMWONG. The AFAT structures face no innovation and so still stay slow and not well planned. Kothny has to look for new sources to establish fencing more in Thailand.

 
 
Back to content | Back to main menu